W ostatnich latach naukowcy z Instytutu Oceanologii Polskiej Akademii Nauk zaobserwowali coraz liczniejsze podwodne skupiska niezakotwiczonego morszczynu. Takie maty unoszą się w toni morskiej i nie są przytwierdzone do podłoża. Są siedliskiem dla gatunków takich jak:
widlik zaostrzony
trawa morska
sercówka
omułek
pąkla niespodziewana
mszywioły
chełbia modra
nereida różnokolorowa
kiełże
krabik amerykański
kura diabel
babka bycza
stornie
wężynka
iglicznia
Morszczyn w takich siedliskach występuje w formie dryfującej – nie przytwierdzonej do podłoża. W takiej formie morszczyn rozmnaża się bezpłciowo – jest klonem samego siebie i rozmnaża się przez podział plechy. Trwają badania genetyczne, które potwierdzą skąd pochodzą te osobniki, jednak najprawdopodobniej nie przypłynęły one z innych części morza, tylko zwiększają one swoją populację już na miejscu. Można zaobserwować, że morszczyn występujący w tych siedliskach przygotowuje się do rozpoczęcia rozmnażania płciowego.
